مهمّى از برنامه‌هاى دينى اسلامى كه متضمن بخشهاى مهم ديگر مثل تعليم ، تربيت ، تزكيه و تكامل در عقل ، عقيده ، ايمان و اخلاق است ، دعا مىباشد . در هنگام دعا ، اتصال و ارتباط بنده با خدا محكم مىشود و عالم غيب و وجود صاحب اين جهان را كه همه به او محتاج و نيازمندند و خواه و ناخواه به حكم : « وَللَّه يسْجُدُ مَنْ فِى السَّماواتِ وَالارضِ طَوْعاً وَكَرْهاً وَظِلالُهُم بِالغُدُوِّ وَالاصالِ « 1 » » « هركه در آسمانها و زمين است با همهء آثار وجوديش به رغبت و اشتياق و به جبر و الزام ، شب و روز به طاعت خدا مشغولست » . خاضع حكم و فرمان او هستند ، احساس و ادراك مىنمايند و شعور ، باور و ايمان او به علم و قدرت و ساير صفات كمال او ، بيشتر مىشود . بشر به فطرت خود ، نياز به دعا و ميل به نيايش ، تضرّع و ابتهال در برابر قدرت مافوقِ همهء نيروهاى عالمِ مادى و كل جهان خلقت را درك مىنمايد . و بدون دعا و توجه به حقيقتى كه ما فوق تمام حقايق و قاهر ، غالب و حاكم بر همه است ، روحش آرام نمىشود .

--> ( 1 ) - سورهء رعد ، آيهء 15 .